من كان فى حكمه باللّه منتصرا * فلا تقابله الانصار و الخول فعش فريدا بلا مثل تقاس به * لكن بطشك فيه يضرب المثل ان كان للناس اقوال بلا عمل * فأنت أسبق من أقوالك العمل يمناك قد خصها اللّه « 1 » بأربعة * لها الدعاء و الندى و البطش و القبل هى السحاب فنهنه بعض صيبها * نخشى اذا اتصلت أن تقطع السبل ما الروس و الفرس يوما كابن فاطمة * و لاكملته الاديان و الملل فكم له من يد في العين « 2 » يشكرها * بها تحدثت الركبان و الابل الدولة اليوم فى أبناء فاطمة * بشرى فقد رجعت أيامنا الاول قد جانب البخل حتى ما توهمه * كأن عقيدته لم يخلق البخل لم تمحل الناس ما دامت مواهبه * و كيف يجتمع الوسمى و المحل يهزنا ان سمعنا مدحه طرب * كأنما مدحه فى سمعنا غزل « 3 » سيد جعفر پس از مدت سى و هشت سال قمرى و هشت روز عمر ، در دوشنبه بيست و سيم ماه شعبان المعظم سنه 1315 هزار و سيصد و پانزده - مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى - در نجف به فجائه وفات كرد و همان‌جا دفن شد . و شيخ محمد سماوى در مرثيهء او فرموده :

--> ( 1 ) چنين است به خط مرحوم معلم و صواب چنان كه در مآخذ است « قد خصها البارى » مىباشد . م . ( 2 ) همچنين است در « اعيان الشيعة » لكن در اصل ديوان « الدّين » است . م . ( 3 ) مرحوم معلم در هامش نسخه اصل پاره‌ئى از لغات غريبه اين ابيات را چنين توضيح داده است : 1 - الهبل . قال فى « مجمع البحرين » : الهبل بالتحريك مصدر قولك : هبلته أمه . أى ثكلته . 2 - القبل ، كعنب : الطاقة . 3 - فنهنه : بازدار . 4 - المحل خشك سالى و قحطى .